Bart Crouwers werd cranberryboer

bart crouwers (1 van 1)‘Ik hoop dat wat ik doe ook een slinger geeft aan de innovatie in de landbouw.’





Was               Wethouder in Vlist voor de VVD van 2006-2014
Is                    Oprichter en mede-eigenaar van The Cranberry Company
Traject           Begeleiding in het kader van de APPA



Hoe kwam u bij Transitium Groep terecht?
Ik was wethouder geweest, vier jaar parttime en 4 jaar fulltime, en in 2014 ging Vlist fuseren. Ik vond het mooi geweest, het leek me ook beter dat een fris team de nieuwe gemeente ging leiden. Transitium Groep nodigde me vanwege mijn vertrek uit voor een gesprek en dat was heel plezierig.

Had u enig idee over de volgende stap in uw loopbaan?
Nee dat ging nog alle kanten op. Rob Govers, met wie ik in gesprek was, nam de tijd om met mij alle mogelijkheden te verkennen. Krabbel maar eens wat op papier, zei hij. Het begon dus heel open, er waren veel aantrekkelijke mogelijkheden, onder andere in de adviessfeer op het gebied van plattelandsontwikkeling. Als wethouder was ik daar veel mee bezig geweest en had ik een fors netwerk opgebouwd. Dat zou mij goed van pas kunnen komen.

Hoe kwam u nou bij cranberry’s?
Als wethouder was ik bezig geweest met het grote probleem van de bodemdaling in het Groene Hart. Veengebied moet nat blijven maar de bestaande veehouderij vraagt van de Waterschappen alleen maar om bemaling. Daardoor blijft de bodem in de Krimpenerwaard en in het Groene Hart alleen maar verder dalen. Al jaren wordt erover geschreven, onderzoekers verzinnen van alles, overheden maken zich zorgen maar de agrarische ondernemers bewegen niet. Toen ik hoorde over de mogelijkheden van cranberryteelt op veengrond, heb ik me daarin verdiept en geprobeerd om in gesprek te komen met agrariërs. Pas toen die pogingen strandden, dacht ik: dan doe ik het zelf! En na een paar dagen lag er eerste versie van een ondernemingsplan.

Van adviseur naar ondernemer?
Ja, Rob haalde Pim Eijkelenboom erbij die binnen Transitium Groep de ondernemers begeleid. Mijn ondernemersplan hebben we uitvoerig besproken en het werd gaandeweg beter. Op een goed moment zei Pim: ‘Jij gaat dit gewoon doen, hierin zit echt jouw hart.’ Daarna waren er nog heel wat obstakels die moesten worden opgeruimd zoals grond verwerven, toestemming krijgen van waterschap, provincie en gemeente, financiering krijgen en ik moest 400.000 cranberryplanten te pakken zien te krijgen.

In die tijd heb ik er enorm profijt van gehad mijn ervaring met de overheid: je kent de routes en de wijze van besluitvorming. Wat ook hielp was dat ik een enorm netwerk heb dat ik goed kon gebruiken. En in mijn wethouderstijd heb ik goed geleerd dat als het niet rechtsom lukt, je het ook nog linksom kunt proberen. En nu is het zover: ik ben een boer op natuurgrond, ik teel cranberry’s zonder bestrijdingsmiddelen en beheer natuur.

En nu?
Alle percelen zijn beplant, ik ga het 2e seizoen in. Volgens de planning gaan we in het 3e jaar oogsten. De belangstelling voor de biologische cranberry’s is groot, ik heb geen twijfel of het zal lukken om die goed te verkopen. Het is mooi dat ik kan laten zien dat je als boer en ondernemer renderende landbouw prima kunt combineren met natuurbeheer en duurzaam bodemgebruik. In de geschiedenis lagen die ook dicht bij elkaar.

Kon dit binnen de wachtgeldregeling?
Mijn onderneming vroeg om een forse investering en levert de eerste vijf jaar weinig of niets op. Inmiddels ben ik gepensioneerd. Ik ben volop bezig en als ik volgend jaar voor het eerst oogst, is dat niet alleen een succes voor mijn onderneming. Dan hoop ik ook dat dit een slinger geeft aan de innovatie in de landbouw die hard nodig is in het veengebied van het Groene Hart.